1. Sveigjanleiki og sveigjanleiki: Orkugeymslukerfi ættu að vera hönnuð með sveigjanleika til að laga sig að mismunandi orkukerfum og þörfum. Ennfremur ættu þau að vera stigstærð til að gera ráð fyrir framtíðaruppfærslu þegar eftirspurn eykst.
2. Mikil skilvirkni og orkuþéttleiki: Mikil skilvirkni er lykilatriði í hönnun orkugeymslukerfis, sem tryggir að orkutap sé lágmarkað við geymslu og losun. Hár orkuþéttleiki hjálpar til við að geyma meiri orku innan takmarkaðs rýmis.
3. Áreiðanleiki og öryggi: Orkugeymslukerfi verða að bjóða upp á mikla áreiðanleika og öryggi til að verjast hugsanlegum bilunum, slysum eða skemmdum. Þetta felur í sér bæði vél- og hugbúnaðarhönnun kerfisins, auk innleiðingar ýmissa varna.
4. Umhverfisvernd og sjálfbærni: Hönnun orkugeymslukerfis ætti að taka tillit til umhverfisáhrifa, velja endurnýjanleg og umhverfisvæn efni og beita sjálfbærri framleiðslu- og endurvinnslutækni.
5. Hagkvæmt: Hönnun orkugeymslukerfis verður að fylgja meginreglum um hagkvæmni, þ.mt upphaflega fjárfestingu, rekstrarkostnað og viðhaldskostnað. Hagræðing orkustjórnunarkerfisins til að ná hámarkshagkvæmri hagkvæmni er einnig lykilatriði í hönnun.
6. Aðlögunarhæfni að fjölbreyttum umsóknarsviðum: Hönnun orkugeymslukerfis ætti að taka tillit til margs konar notkunarsviðsmynda, þar með talið hámarksrakstur raforkukerfis, stuðningur við örnet og varaafl í neyðartilvikum, til að tryggja hámarksvirkni í fjölbreyttu umhverfi.
